Sanktuarium świętej Urszuli Ledóchowskiej znajduje się w Pniewach koło Poznania – tutaj w 1920 roku matka Urszula po powrocie ze Skandynawii założyła pierwszą placówkę Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego, stąd miejsce to jest domem macierzystym szarych urszulanek. Przeniesienie relikwii błogosławionej Urszuli z Rzymu do Pniew w 1989 roku (ciało, zachowane od zniszczenia, zostało umieszczone w specjalnym sarkofagu) oraz jej kanonizacja w Rzymie 18 maja 2003 przyczyniły się do rozszerzania się kultu Świętej i powstania sanktuarium, które od 1997 roku, dekretem Arcybiskupa Poznańskiego, ma status sanktuarium diecezjalnego. Z Polski i zagranicy do Pniew stale napływają prośby i podziękowania za łaski otrzymywane przez ludzi za wstawiennictwem św. Urszuli, przybywają pielgrzymki i osoby indywidualne… Od roku 1987 trwa tutaj nieustanna nowenna za przyczyną św. Urszuli – w każdy czwartek o godz. 19 gromadzą się wierni w kaplicy, aby polecać swe intencje we Mszy św. wotywnej, podczas której wymieniane są prośby i podziękowania złożone osobiście, drogą listowną bądź internetową. Dom w Pniewach pełen jest "śladów" obecności św. Urszuli: uboga cela zakonna, w której mieszkała przez dwadzieścia ostatnich lat życia, przedmioty, których używała, jej rękopisy, a także wystawa, ilustrująca jej życie i dzieło oraz działalność Zgromadzenia. Zawiązuje się święta przyjaźń – pisała św. Urszula – pomiędzy nową świętą a niezliczoną liczbą osób na ziemi, które do niej zanoszą swe prośby, swe troski... Święty to przyjaciel, pocieszyciel, to brat kochający. Odczuwa nasze biedy, modli się za nas, pragnie dobra naszego i szczęścia…